INTERVENTIONS

 

  

 

 

 

Δείτε το βίντεο εδώ.

«Έχουμε φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο αλλαγής κλίματος, αλλαγής προσδοκιών.» δήλωσε η Αντιπρόεδρος της Δράσης σήμερα στη Δημόσια Τηλεόραση. Η Αντιγόνη Λυμπεράκη υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, την ανάγκη να προχωρήσουμε σε περισσότερο στοχευμένες μεταρρυθμίσεις, για τις οποίες η κυβέρνηση έχει πολλές φορές δεσμευτεί αλλά ουδέποτε πραγματοποιήσει.

 

Παροκολουθείστε ολόκληρη την ομιλία εδώ.

Πώς φτάσαμε εδώ;
Τέτοιες μέρες, πριν από ένα χρόνο διαπιστώναμε τη συντριβή της Δράσης, αλλά και την αποτυχία των δυνάμεων του μεταρρυθμιστικού κέντρου έξω από τα κομματικά μαγαζιά. Το αποτέλεσμα αυτών των δύο ήταν η είσοδος της χώρας στην περιπέτεια των δεύτερων εκλογών και ο σχηματισμός ενός κυβερνητικού πόλου εξουσίας από τον οποίο απουσίαζε πανηγυρικά το κέντρο...

Η πρόταση για ενιαία βασική σύνταξη (700 ευρώ) σε όλους και όλες στα 67, χωρίς εισφορές και με χρηματοδότηση από τη γενική φορολογία, είναι μια λύση που μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα
Η μαύρη εργασία έχει πολλές αποχρώσεις. Από την εργασία μεταναστών με όρους συχνά καταναγκαστικούς, που αντιβαίνουν σε κάθε έννοια ανθρώπινων δικαιωμάτων (περίπτωση Μανωλάδας και άλλες),

Το μοντέλο διάσωσης της Κύπρου αντιμετώπισε τους μεγαλοκαταθέτες σαν επενδυτές.
Αυτό θεωρήθηκε ως κίνηση που θίγει μια ιερή αγελάδα: το τραπεζικό λόμπι ισχυρίζεται πως επίκειται επικίνδυνη αποσταθεροποίηση. Είναι όμως έτσι;
Μάλλον δεν είναι. Τα τελευταία χρόνια (από το 2000 κι έπειτα) οι σχετικές αποδόσεις των καταθέσεων σε τράπεζες έχουν κινηθεί εναντίον των αποδόσεων στην πραγματική οικονομία. Αυτό συνέβη για πολλούς λόγους: επειδή μειώθηκε πολύ ο πληθωρισμός, επειδή φορολογήθηκαν τα μερίσματα (μειώνοντας έτσι την απόδοση των μετοχών), επειδή μειώθηκε η απόδοση συμμετοχής στο συνταξιοδοτικό σύστημα (στην Ελλάδα πολύ δραματικά) και επειδή ξεφούσκωσαν τα ακίνητα, ενώ ταυτόχρονα αυξήθηκε η φορολογία τους.

Το 1984 ο James Tobin, πρόσφατος ακόμη νομπελίστας, του 1981, στα Οικονομικά (με ειδίκευση στη Χρηματοοικονομική), ανέφερε: «Ρίχνουμε όλο και περισσότερους από τους πόρους μας, συμπεριλαμβανομένης και της αφρόκρεμας της νεολαίας, σε χρηματοοικονομικές δραστηριότητες, απομακρυσμένες από την παραγωγή, σε δραστηριότητες που δημιουργούν υψηλές ιδιωτικές ανταμοιβές -

«Δεν πρέπει, δεν θέλουμε και δεν πρέπει να θέλουμε να σταματήσουμε τη μετακίνηση των λαών». Ένα θερμό debate μεταξύ Douglas Murray, Αντιγόνη Λυμπεράκη, Μάκη Βορίδη και Bernanrd Kouchner.
Δείτε ολόκληρη τη συζήτηση εδώ.

Αν μεγαλώσουμε ακόμα περισσότερο τον ήδη μεγάλο, σπάταλο και δυσλειτουργικό δημόσιο τομέα, μπορεί ο λανθασμένος πολλαπλασιαστής να μας οδηγήσει παροδικά σε κάποια υψηλότερα επίπεδα οικονομικής δραστηριότητας, όμως τα επίπεδα αυτά θα τα πληρώσουμε αργότερα
«Λάθος» ανέκραξε το ΔΝΤ ή «Λάθως» (όπως λένε και οι τοίχοι στην Αθήνα).

Ο κ. Στουρνάρας επανέλαβε ως δόγμα αυτό που διδάσκουν μακροοικονομολόγοι δεκαετίες τώρα στην Ελλάδα. Το θεώρημα της υπο-φορολόγησης.
Δηλαδή:
(α) Διαπιστώνεται ότι η φορολογία ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι χαμηλότερη από τον μέσο όρο των ΕΕ-15 (ΕΕ-28 δυστυχώς χαλάει ελαφρώς τη σούπα).
Αρα, (β) υποφορολογούμαστε.
Συνεπώς (γ) δεν φταίνε οι δαπάνες αλλά τα έσοδα και
(δ) οι φοροεπιδρομές είναι αναπτυξιακό μέτρο.
(ε) Επαλήθευση: Συμφώνησε και ο κ. Τσακαλώτος.

Πώς θα έρθει η ανάπτυξη: Μερικές φορές η πιο σωστή και γενναία στάση είναι να παραδεχτείς ότι δεν ξέρεις.
Και ακόμα να παραδεχτείς πως αυτά που πραγματικά ξέρεις αφορούν περισσότερο τα εμπόδια, παρά τους επιταχυντές της ανάπτυξης: γραφειοκρατία, δύσκολες αδειοδοτήσεις, μονοπωλιακές καταστάσεις στην αγορά, κυκεώνας νομοθεσίας, αντι-αναπτυξιακές νοοτροπίες, ασταθές περιβάλλον και ιδιοτελείς διαπραγματευτικές στάσεις (με νοιάζει το πορτοφόλι μου, αλλά επικαλούμαι το περιβάλλον...).

Page 4 of 5