Η Αντιγόνη Λυμπεράκη επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Δράσης για τις Ευρωεκλογές

  • Friday, 07 February 2014

 

 

 

 

  

 

Ευρώπη Τώρα ; Γιατί;

• Οι σημαντικότερες ευρωεκλογές μέχρι τώρα. Σημαντικότερες για την Ευρώπη, ακόμη περισσότερο για εμάς – μέσα στην κρίση που περνάμε.
• Παρ’ όλα αυτά, η απογοήτευση και ο θυμός που έχει φέρει η κρίση αναμφίβολα θα κάνει πολλούς να μην ψηφίσουν καθόλου. Κατανοητή η αντίδραση αλλά οδηγεί στην ακινησία. Κερδίζει ο θυμός. Έτσι αντί να βγούμε από τα δύσκολα βουλιάζουμε ακόμη περισσότερο.
• Αλλά ακόμη και εκείνοι που θα προσέλθουν στις εκλογές με θυμό, δεν θα ψηφίσουν για την αλληλέγγυα Ευρώπη που χρειαζόμαστε αλλά για να τιμωρήσουν .
• Αυτό δεν είναι σωστό.


• Θα πρέπει να ψηφίσουμε θετικά. Για την Ευρώπη που έχουμε ήδη αλλά και για αυτήν που χρειαζόμαστε. Δηλαδή για μια πιο αλληλέγγυα και ομοσπονδιακή Ευρώπη.
• Ας πάρουμε για παράδειγμα το υπ αριθμόν ένα πρόβλημα της Ελλάδας που σιγά-σιγά γίνεται και όλης της Ευρώπης. Την ανεργία που έχει φτάσει σε επίπεδα τραγικά. Επίπεδα τόσο ψηλά που απαξιώνεται μια ολόκληρη γενιά. Που έχουμε καταντήσει να ευχόμαστε να φύγουν όσοι μπορούν να δουλέψουν αλλού – προκειμένου να μην μετατραπεί η ανεργία σε μόνιμη.
• Οι θέσεις εργασίας δεν δημιουργούνται με διορισμούς. Πολλώ μάλλον αν αυτοί είναι σε λειτουργίες χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο. Η θέση εργασίας δεν κρίνεται από την καρέκλα αλλά από την χρησιμότητα της δουλειάς.
• Η κοινωνία ζητάει θέσεις εργασιας που να παράγουν πλούτο. Αυτόν χρειάζονται οι οικογένειές μας, αλλά και τα σχολεία μας και οι συντάξεις μας.
• Οι επιχειρήσεις για να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και τον πλούτο που χρειαζόμαστε χρειάζονται ρευστότητα. Τα δύο αυτά, απασχόληση και ρευστότητα, είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Δεν υπάρχει αντίθεση – όπως υποστηρίζουν οι λαϊκιστές κάθε είδους – και της Δεξιάς και της Αριστεράς.
• Θα έπρεπε μια καλή επιχείρηση να έχει την ίδια πρόσβαση στην ρευστότητα που χρειάζεται είτε βρίσκεται στην Χαλκίδα, είτε βρίσκεται στο Ελσίνκι ή και το Εδιμβούργο. Αυτό όμως σήμερα δεν ισχύει. Αυτή είναι η ευρωπαϊκή διάσταση και εκεί πρέπει να εστιάσουμε την προσπάθειά μας σε όλους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
• Πρέπει να φροντίζουμε ώστε αυτοί που δημιουργούν δουλειές να έχουν το κατάλληλο φιλικό περιβάλλον. Προπαντός οι επιχειρήσεις που εξάγουν αλλά όχι μόνο.
• Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την νεανική επιχειρηματικότητα που καιρός είναι να την ενθαρρύνουμε για προσανατολιστεί μακρύτερα από ‘μια θέση στο Δημόσιο’.
• Θα πρέπει η Ευρωπαϊκή πολιτική να εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες για ίσες παραγωγικές ικανότητες. Θα πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε οι πολυσυζητημένες μεταρρυθμίσεις στα οικονομικά / τραπεζικά θέματα να είναι για το όφελος της πραγματικής οικονομίας που παράγει πλούτο και όχι μόνο του χρηματοπιστωτικού τομέα της οικονομίας. Μη ξεχνάμε ότι ο ρόλος του χρηματοπιστωτικού τομέα είναι ως διευκολυντή και όχι ως μεσάζοντα και όχι ως πρωταγωνιστή σε θεατρικό μονόλογο.
• Σε αυτές τις εκλογές που ουσιαστικά ψηφίζουμε και για τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δηλαδή το εκτελεστικό όργανο της Ε.Ενωσης, η ψήφος δεν είναι διακοσμητική. Εχουμε για πρώτη φορά την ευκαιρία να ψηφίσουμε για την γενικότερη κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής πολιτικής.
• Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι υπεύθυνος για την χάραξη αυτής της κατεύθυνσης αλλά, μη όντας άμεσα εκλεγμένος, δεν είχε μέχρι τώρα το πολιτικό βάρος να περάσει προοδευτικές θέσεις σε 28 αρχηγούς κρατών (με δυσανάλογο πολιτικό βάρος όπως η Γερμανία).
• Σε αυτές τις εκλογές παρουσιάζεται για πρώτη φορά η ελπίδα για μια δημοκρατικότερη διακυβέρνηση. Το ποιος θα είναι ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει τεράστια σημασίας. Στην υποψηφιότητα του Guy Verhofstadt βλέπουμε την υπόσχεση για μια ισχυρότερη και πιο συνεκτική Ευρώπη και καλούμε τους Έλληνες και Ελληνίδες που προσβλέπουν στα ίδια να τον στηρίξουν μαζί μας.
• Ήμουν πολιτικοποιημένη από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Εδώ και δύο χρόνια συμμερίζομαι την στάση πολλών που διαπιστώνουν ότι η κατάσταση στην χώρα (και κατ’ επέκταση στην Ευρώπη) δεν μας επιτρέπει πλέον την πολυτέλεια να σχολιάζουμε τις εξελίξεις σαν παρατηρητές.
• Πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας δίνοντας το καλό παράδειγμα. Στην δημοκρατία δεν μπορείς να παραμένεις μονίμως θεατής – κριτικός ή χειροκροτητής.
• Στις κρίσιμες στιγμές πρέπει να είσαι έτοιμη να αλλάξεις την τάξη της ιδιωτικής σου καθημερινότητας ώστε τα ωραία λόγια να γίνουν κρίσιμες πράξεις.